บทที่ 29 ตอนที่ 29

“แล้ว... ทำไมพระองค์ถึงต้องทรงกริ้วด้วยล่ะเพคะ ในเมื่อ... หม่อมฉันก็เป็นเพียงแค่นางกำนัลคนหนึ่งเท่านั้น”

คำถามเจือสะอื้นของชมพูนุชทำให้จามีลได้สติ เขาชะงักไปเล็กน้อย และก็รีบรวบรวมสติอย่างสุดกำลัง

“ใครกริ้ว? เราไม่ได้กริ้วสักหน่อย”

“แต่พระองค์...”

“ไม่ต้องมาทำเป็นรู้มากเลย” เขาตัดบทด้วยการกลบเกล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ